Ο κύκλος με την κιμωλία του Αουγκσμπουργκ : διηγήματα - Brecht, Bertolt, 1898-1956 (Σύγχρονη Εποχή, 1986)
Πρός τά τέλη του Μεγάλου Πολέμου των λαών ενάντια στή χιτλερική βαρβαρότητα και το Φασισμό, ό Μπέρτολντ Μπρεχτ γράφει τή νουβέλα «Ό κύκλος μέ την κιμωλία του Άουγκσμπουργκ». Εναι μιά αλληγορική αφήγηση και στή βάση της βρίσκεται ό πυρήνας ενός αρχαίου θρύλου γιά τό πώς λύθηκε ή διαφορά ανάμεσα σέ δυό γυναίκες πού διεκδικούσαν σάν μάνες τό Ίδιο παιδί. Μέσα στό αποκορύφωμα της γιγαντομαχίας του πολέμου ό Μπρεχτ ξαναγυρνάει στόν άρχαίο θρύλο του «κύκλου μέ τήν κιμωλία» και γράφει τό θεατρικό έργο «Ό κύκλος μέ τήν κιμωλία του Καυκάσου». Σ’αύτό τό έργο ό μεγάλος δραματουργός του σοσιαλιστικού ρεαλισμού ξαναγυρίζει στό θέμα της κατάκτησης του δίκιου, άλλά σέ μιά διευρυμένη έννοια: Ποιος είναι, ό αληθινός εξουσιαστής και κυρίαρχος, όχι άπλά μιας ανθρώπινης ύπαρξης όπως στό θρύλο μέ τό παιδί του Άουγκσμπουργκ, άλλά όλης της γης, μιας χώρας, μέ όλα τά πλούτη της. Στή δεύτερη αυτή παραλλαγή, στή θεατρική δηλαδή διασκευή του «Κύκλου μέ τήν κιμωλία» ό Μπέρτολντ Μπρεχτ διακηρύσσει ότι ό αληθινός κυρίαρχος της γης, της χώρας δέν είναι άλλος άπό τό λαό, πού όχι μόνο δημιουργεί τά αγαθά, άλλά και τά χρησιμοποιεί γιά τό κοινό, γιά τό γενικό όφελος. Τό δίκιο αυτού του κυρίαρχου, του λαού, είναι νόμος. «Ενας νόμος πού έχει τή δύναμη νά καθορίζει τήν ίδια τή μοίρα τών ανθρώπων πάνω στή γη, τήν ίδια τή ζωή τους.