Κριτικά Κείμενα - Χατζόπουλος, Κωνσταντίνος, 1868-1920 (Νεοελληνική βιβλιοθήκη / Ίδρυμα Κώστα και Ελένης Ουράνη, 1996)
Ο Χατζόπουλος, μολονότι δεν υπήρξε συστηματικός κριτικός, δεν καλλιέργησε την κριτική σαν πάρεργο: είναι ο τέταρτος πόλος του δημιουργικού του έργου, τμήμα αναπόσπαστο ενός ευρύτερου συνόλου, η μελέτη του οποίου θα συμβάλει καθοριστικά στην αντικειμενική αποτίμηση της συνολικής προσφοράς του στα γράμματά μας. Άνθρωπος με βαθιά μόρφωση - ο πιο διαβασμένος, ίσως απ' τους συγχρόνους του μετά τον Παλαμά - καλλιεργημένος, ευαίσθητο δέκτης των καινούργιων μηνυμάτων, ανήσυχος, παρατηρητικός, οξύνους, φύσει ειλικρινής και αυστηρός, ασχολήθηκε με την κριτική για να ενημερώσει, να καθοδηγήσει αλλά και να πολεμήσει ό, τι εκείνος πίστευε πώς καθυστερεί ή διαστρέφει την πνευματική ζωή του τόπου στην αναμόρφωση της οποίας αφιέρωσε, με τον δικό του τρόπο, όλες του τις δημιουργικές δυνάμεις.