Οι διακοπές - Segur, Sophie de, 1799-1874 (Νεανική λογοτεχνία ;, 1988)
Ο Παύλος ετοιμαζόταν ν' απαντήσει, όταν ξαφνικά ακούστηκαν κραυγές τρόμου από την πλευρά του πύργου. Τα παιδιά έτρεξαν και βρήκαν τους γονείς τους μαζεμένους γύρω από μια λιπόθυμη καμαριέρα. Κοντά της μια νέα εργάτρια είχε πάθει νευρική κρίση και χτυπιόταν, φωνάζοντας: "Το βλέπω! Το βλέπω! Βοήθεια! Θα με πάρει! Είναι κάτασπρο! Τα μάτια του βγάζουν φλόγες!..." - Μα τι συμβαίνει λοιπόν; Γιατί φωνάζει σαν να τη σφάζουν; - Πρέπει να είναι κάποιος ηλίθιος, που θέλησε να τις τρομοκρατήσει και παριστάνει το φάντασμα! - Παιδιά, ελάτε να του δείξουμε πόσο το υπολογίζουμε εμείς το φάντασμα... Ο Παύλος, γρήγορος σαν αστραπή, έτρεξε και μπήκε επικεφαλής των αγοριών και των μεγάλων. Τα κορίτσια, μαζί με τις μητέρες τους, ακολουθούσαν από κάποια απόσταση, κάτι σαν εφεδρικό τμήμα! Την απόλυτη ησυχία της νύχτας τάραξε μια διαπεραστική κραυγή, που την ακολούθησαν βαριά βήματα και αγκομαχητά. Τα πιο μικρά από τα παιδιά έδειχναν ανήσυχα. Τι να συνέβαινε άραγε; Σε λίγο άκουσαν γέλια και ειρωνικά πειράγματα, ενώ ταυτόχρονα εμφανίστηκε ο Παύλος αγκαλιά μ' ένα φάντασμα! Οι υπόλοιποι της παρέας του ακολουθούσαν από κοντά και το φιλοδωρούσαν με κλοτσιές και σφαλιάρες! Το φάντασμα, κάθε φορά που εισέπραττε κάποιο φιλοδώρημα από τους διώκτες του, φώναζε : " Έλεος"! -Πέτα το σεντόνι, κατεργάρη, για να δούμε πιο μούτρο κρύβεται από μέσα.