Ζαΐδα, ή, Η καμήλα στα χιόνια : μυθιστόρημα - Πανσέληνος, Αλέξης, 1943- (Καστανιώτης, 1996)
Ο Γκότλιμπ Περτλ (ή Χρυσόστομος Μαζαρίνι), κάποτε διάσημος σ' όλο τον κόσμο βιεννέζος μουσικοσυνθέτης του 18ου αιώνα, πεθαίνει επισήμως το 1791. Στην πραγματικότητα το σκάει με πλαστή ταυτότητα (για λόγους που θα μάθει ο αναγνώστης στη διάρκεια του μυθιστορήματος) και ζει κάμποσα χρόνια στην Ιταλία. Η τύχη τον οδηγεί απροσδόκητα στα νερά του Ιόνιου Πελάγους. Στην Κέρκυρα γνωρίζει έναν επίσης αυτοξόριστον: τον κόντε Ανδρέα Ροϊλό από τη Λευκάδα, που δίνει τις δικές του μάχες στο επίπεδο της γλώσσας του, της τέχνης του και αλλά και της πολιτικής. Οι συγκυρίες που έφεραν τους δυο αυτούς διαφορετικούς καλλιτέχνες κοντά δημιουργούν μια συνάντηση γοητευτική και συγκινητική. Και η τύχη τούς οδηγεί στη Στερεά Ελλάδα. Έπειτα από περιπέτειες στη θάλασσα και στη στεριά, άλλες τρομαχτικές και άλλες σχεδόν κωμικές, οι ήρωες και οι συνοδοί τους φτάνουν ίσαμε την αυλή του Αλή πασά, στα Γιάννινα. Εκεί θα κορυφωθούν οι σχέσεις, οι συγκρούσεις, η φιλία και η αλληλεπίδραση που άσκησε ο ένας στον άλλον. Το τέλος τούς χωρίζει, αλλά μοίρα τους είναι πια γραμμένη. Το ξέρει ο αναγνώστης τόσο καλά, που ο συγγραφέας δεν χρειάζεται ούτε να το αρθρώσει. Ένα τολμηρό παιχνίδι «βιογραφίας» δύο ηρώων που από τα προφανέστερα πρότυπά τους ο ένας έχει επισήμως πεθάνει την εποχή που εμφανίζεται να δρα στην περιοχή μας και ο άλλος μόλις έχει γεννηθεί και θα ανδρωθεί σαν ποιητής πολύ αργότερα. Μια σύνθεση τεχνών, προσωπικοτήτων, πολιτισμών και συγκυριών, που απροσδόκητα και παράδοξα μοιάζει να γεννιέται και που στο τέλος φαίνεται να σβήνει και να χάνεται στη μεγάλη αγκαλιά της Ιστορίας, της κοινής ανθρώπινης μοίρας. Αλλά, άραγε, σβήνει στ' αλήθεια; Και στ' αλήθεια χάνεται; Ίσως το βιβλίο που κρατά ο αναγνώστης στα χέρια του ν' αποδεικνύει ακριβώς το αντίθετο.