Μορφές Ελλήνων : δοκίμια - Φωτέας, Παναγιώτης (Αστήρ, 1991)
Ο Βενιζέλος και ο Θουκιδίδης ως ζεύγμα επίκαιρο -- Ο Χαρίλαος Τρικούπης και η θέληση της επιβίωσης -- Τα βάθρα της νεοελληνικής Πολιτείας στο Σολωμό -- Καίριες εθνικές υποθήκες στο έργο του Κάλβου -- Μία πρόταση ανάγνωσης του Καβάφη -- Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης, ο νέος και παλαιός των ημερών -- Φώτης Κόντογλου και η ελληνική ζύμη -- Η εικόνα της Ελλάδος στο εξωτερικό δια λόγου Κωνσταντίνου Τσάτσου -- Ο Παναγιώτης Κανελλόπουλος και ο αναλλοίωτος πυρήνας ζωής -- Η παρομοίωση και το επίθετο για την Ελλάδα στο θέατρο του Καζαντζάκη -- Αγγελος Σικελιανός ή "Τα ριζώματα των πάντων" -- Ο ενιαίος Σεφέρης -- Ίων Δραγούμης και η ανολοκλήρωτη τελειότητα -- Ο από Τραπεζούντος -- Πνευματικές παραλληλίες στον Καζαντζάκη και το Δραγούμη -- Ο Γιώργος Θεοτοκάς και η εθνική συνείδηση -- Ο πολιτικός Καραγάτσης και η πανανθρώπινη παλίροια -- "Το λογοτεχνικό τέταρτο" τα μέσα "Ευρείας επικοινωνίας' και ο Μυριβήλης -- Ε. Π. Παπανούτσος ο παιδαγωγός εν δημογρατία -- Ο Αιμ. Χουρμούζιος και οκωφάλαλος κόσμος -- Ε. Λεμπέσης Όλες αυτές οι εργασίες δεν είναι σελίδες βιογραφικές, κριτικές ή αξιολογικές. Αποτελούν περισσότερο, προϊόντα ερεθισμού από την επαφή με το έργο και τη ζωή των σπουδαίων νεοελλήνων. Μεγάλα και ανεξάντλητα θέματα, όπως της Ελευθερίας, της εθνικής μνήμης, της διάρκειας, της φθοράς και του μέλλοντος, του διχασμού και της ενότητας, της σύνθεσης Έργων και Λόγου, του εκσυγχρονισμού και της οπισθοδρόμησης, της προόδου και της «προοδευτικότητας» της Ελλάδος και της Ευρώπης, του πολιτιστικού ιδεώδους και της πολλαπλότητας, της ιδεολογικής στράτευσης και της ιδεολογικής ανεξαρτησίας, της δημαγωγίας και της δημοκρατίας, του κράτους και της κοινωνίας, της παιδείας και των προβλημάτων της, της ποίησης και της ζωής, του δημόσιου ήθους και της πολιτικής δράσης της, διατρέχουν αυτές τις σελίδες. Σελίδες οι οποίες κάτω από τον πρώτο φλοιό τους έχουν έντονο πολιτικό χαρακτήρα. Παρά τη διαφορά των προσώπων και τη διαφορά των εποχών που έζησαν ή έδρασαν, προκύπτει, τελικά, μια κοινή γραμμή και ένας γενικός παρονομαστής, χωρίς ίσως και ο ίδιος ο συγγραφέας να το επιδιώκει: Είναι η σισύφεια προσπάθεια της χώρας μας, μέσω όλων των εκλεκτών τέκνων της, (και φυσικά όχι μόνο όσων αναφέρονται εδώ), να πάρει τη θέση της απέναντι στον εαυτό της και μέσα στον Κόσμο. Στις μέρες μας, ειδικά, χρειάζεται περισσότερο από κάθε άλλη φορά, και το παράδειγμά τους και ο λόγος τους