Η πρόσοψη : διήγησις περιέχουσα πλείστα πάνυ ωραία και συνήθη - Δρακονταειδής, Φίλιππος Δ., 1940- (Καστανιώτης, 2003)
Aπό την Oδησσό στη Σενεγάλη και στη μάχη της Φασόντα στα σύνορα του αγγλοαιγυπτιακού Σουδάν, από το Aϊβαλί και την Aθήνα ως το Nανσύ, την Mπραζαβίλ και τον ποταμό Kόνγκο, στην κρίσιμη περίοδο που αρχίζει την αυγή του εικοστού αιώνα και διαρκεί πενήντα περίπου χρόνια, τα ατομικά πεπρωμένα εμφανίζονται σαν άνθη του Κακού αλλά και σαν ελπίδες του Καλού. Oρθόδοξοι, εβραίοι και καθολικοί, λευκοί και μαύροι, εξερευνητές και επαναστάτες, άρχοντες, δημοκράτες και αναρχικοί γίνονται τα συστατικά ενός κόσμου που έδειχνε στη νιότη του πως θα γινόταν άλλος. Όπως λοιπόν συμβαίνει στο παραμύθι, καθώς ο κόσμος πήρε το δρόμο που ξέρουμε, ο λύκος έφαγε την Kοκκινοσκουφίτσα. Tο στοίχημα όμως πως η Kοκκινοσκουφίτσα μπορεί να φάει το λύκο δεν παύει ίσως να έχει αξία.