Η αξιοποίηση της γλωσσικής πολυτυπίας στη δημιουργία του ύφους. Το παράδειγμα του Ανδρέα Κάλβου - Καραντζή, Χρυσούλα (Ίδρυμα Κώστα και Ελένης Ουράνη, 2000)
Η εργασία αυτή αποτελεί απόσταγμα των θέσεων που αναπτύχθηκαν στη διδακτορική μου διατριβή με θέμα Η αξιοποίηση της γλωσσικής πολυτυπίας στη δημιουργία του ύφους: το παράδειγμα του Ανδρέα Κάλβου, η οποία υποβλήθηκε στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών και εγκρίθηκε τον Ιούλιο του 1999. Αρχικά η παρούσα μελέτη εξετάζει το γενικότερο ζήτημα της έλλειψης ενός διαμορφωμένου οργάνου κατά την προεπαναστατική περίοδο. Μέσα σε αυτήν ακριβώς τη γλωσσική ρευστότητα εντάσσεται και η προσπάθεια του Κάλβου για τη διαμόρφωση του λογοτεχνικού του ύφους. Εν συνεχεία εξετάζονται οι σχετικές με την ελληνική γλώσσα δραστηριότητες και απόψεις του ποιητή κατά τη διάρκεια της πρώτης παραμονής του στην Αγγλία (1816-1820) οι ελληνόγλωσσες ποιητικές του συνθέσεις (1821, 1824, 1826), οι φιλοσοφικές του παραδόσεις και τα δημοσιογραφικά του κείμενα ενόσω ζεί στη Κέρκυρα (1826-1852) και οι τελευταίες θρησκευτικές του μεταφράσεις στα ελληνικά (1859, 1861), πρωτίστως ως προς την χρήση γλωσσικών τύπων. Σε παραρτήματα παρατίθενται όσα χωρία από το ελληνόγλωσσο έργο του Κάλβου επιβεβαιώνουν τις απόψεις, οι οποίες αναπτύσσονται στο κυρίως σώμα της συγκεκριμένης εργασίας.