Διηγήματα - Καμπύσης, Γιάννης, 1872-1901 (Η πεζογραφική μας παράδοση. Σειρά Α., 1989)
Έντονα αμφιλεγόμενη παρουσία στην εποχή του, ό Γιάννης Καμπύσης, πνεύμα ανήσυχο, πρωτοποριακό, αντισυμβατικό όσο και ακαταστάλαχτο, ασχολήθηκε στη σύντομη ζωή του με όλα τα είδη του λόγου, χωρίς να κατορθώσει να δώσει ένα στέρεο "Έργο", αλλά ή διαρκής αναζήτηση της πρωτοτυπίας και του καινούργιου μας συγκινεί σήμερα και μας επιβάλλει να δούμε με πιο απροκατάληπτη ματιά την περίπτωσή του. Ιδρυτής ή ταχτικός συνεργάτης των πιο "υποψιασμένων" περιοδικών πού φάνηκαν ως τότε στον ελληνικό χώρο -της Τέχνης, του Διόνυσου, του Περιοδικού μας-, περιοδικών πού για πρώτη φορά ασχολούνται αποκλειστικά με τη λογοτεχνία και τα προβλήματά της, φανατικός λάτρης της βόρειας, ιδίως της γερμανικής, λογοτεχνίας και ουσιαστικά "εισηγητής" της στον τόπο, γεμάτος φιλοδοξίες και εικονοκλαστικά όνειρα, διαχέεται ακατάστατα, πυρετικά, αναφομοίωτα στην ποίηση, στο διήγημα, στη μετάφραση, στο δοκίμιο και πάνω απ' όλα στο θέατρο με την πρόθεση να υπερβεί το στενό πλαίσιο της θεματογραφίας και να συμπορευτεί με την πιο προχωρημένη ευρωπαϊκή προβληματική. Ελάχιστο, όσο και άνισο, το πεζογραφικό του έργο, αποτελεί κι αυτό ένα δείγμα των αδυναμιών του αλλά και των δυνατοτήτων του και των αναζητήσεών του να ξεφύγει από τα συμβατικά μέτρα της εποχής του.