Μένων, ή, περί αρετής ; Κλειτόφων, ή, προτρεπτικός ; Μίνως, ή, περί νόμου - Πλάτων, 427-347 π.Χ. (Αρχαία ελληνική γραμματεία : Οι Έλληνες, 1993)
ΜΕΝΩΝ ή ΠΕΡΙ ΑΡΕΤΗΣ: Διάλογος που εξετάζει το πρόβλημα της αρετής. Πώς αποκτάται η αρετή. Ορισμός της αρετής. Η πλατωνική θεωρία της ανάμνησης. Το ψυχολογικό πείραμα με τον δούλο του Μένωνα. Είναι η αρετή διδακτή; Οι δάσκαλοι της αρετής. Η απορία ως μεθοδολογική αρχή της έρευνας. ΚΛΕΙΤΟΦΩΝ ή ΠΡΟΤΡΕΠΤΙΚΟΣ: Μικρό απόσπασμα με αντικείμενο τον προσδιορισμό της έννοιας της δικαιοσύνης. Κείμενο αμφισβητούμενης γνησιότητας. ΜΙΝΩΣ ή ΠΕΡΙ ΝΟΜΟΥ: Διάλογος όπου εξετάζεται η φύση του νόμου. Σκοπός είναι να δειχτεί πως η εντολή δεν αποτελεί στοιχείο της ουσίας του νόμου. Ο νόμος ως ανακάλυψη της αλήθειας. Αμφισβητείται η γνησιότητα του έργου. Ο Πλάτων γεννήθηκε το 427 π.Χ., γόνος επιφανούς Αθηναϊκής οικογένειας. Έλαβε σπουδαία παιδεία και γνώρισε τα Ελληνικά φιλοσοφικά ρεύματα. Αυτό όμως που διαμόρφωσε καθοριστικά την ηθική και πνευματική του υπόσταση ήταν ο Σωκράτης, με τη ζωή, τη φιλοσοφία και τον θάνατό του. Ο μεγάλος φιλόσοφος ήταν αιτία να στραφεί ο νεαρός Πλάτων στη φιλοσοφία, και η Σωκρατική εννοιολογία αποτέλεσε βάση για τη δημιουργία της κατοπινής Πλατωνικής θεωρίας των Ιδεών. Ο Πλάτων ερμήνευσε βαθύτατα τον Σωκράτη ως άνθρωπο και διδάσκαλο, και αποτύπωσε την προσωπικότητά του σε πολλά έργα του. Ταξίδεψε στην Αίγυπτο, την Κυρήνη και τη Μεγάλη Ελλάδα, όπου προσπάθησε, χωρίς επιτυχία να εφαρμόσει τις πολιτικές αρχές του στην οργάνωση των Ελληνικών πόλεων της Σικελίας. Το 387 π.Χ. ίδρυσε στην Αθήνα την Ακαδημία, περίφημο κέντρο της φιλοσοφίας και των Μουσών, που διατηρήθηκε σχεδόν δέκα αιώνες, μέχρι τους χρόνους του Ιουστινιανού. Ο Πλάτων αφοσιώθηκε ως το θάνατό του (348 π.Χ) στη διδασκαλία και τη συγγραφή. Τα έργα του, που σώζονται όλα, ταξινόμησε ο Θράσυλλος σε εννέα τετραλογίες. Όλα σχεδόν ανήκουν στο είδος του διαλόγου, με το οποίο ο Πλάτων αναδείχτηκε, εκτός από κορυφαίος φιλόσοφος, αληθινός ποιητής. Η διδασκαλία του πηγάζει από τα δόγματα της Ελληνικής σκέψης, τον Ορφισμό, την Πυθαγόρεια και την Ιωνική φιλοσοφία και βέβαια τον Σωκρατικό λόγο.