Ίππαρχος, ή, Φιλοκερδής ; Θεάγης, ή, Περί φιλοσοφίας ; Χαρμίδης, ή, Περί σωφροσύνης - Πλάτων, 427-347 π.Χ. (Αρχαία ελληνική γραμματεία : Οι Έλληνες ;, 1993)
ΙΠΠΑΡΧΟΣ ή ΦΙΛΟΚΕΡΔΗΣ: Ο Σωκράτης συζητά με ανώνυμο φίλο του σχετικά με την έννοια της φιλοκέρδειας και με το ποιος άνθρωπος είναι φιλοκερδής. Πρόκειται πιθανότατα για νόθο έργο. ΘΕΑΓΗΣ ή ΠΕΡΙ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑΣ: Η συζήτηση για την εκπαίδευση που μπορεί να λάβει κάποιος νέος κοντά στους σοφιστές μετατρέπεται σε λόγο για το δαιμόνιο του Σωκράτη. Αμφισβητούμενη η γνησιότητα του έργου. ΧΑΡΜΙΔΗΣ ή ΠΕΡΙ ΣΩΦΡΟΣΥΝΗΣ: Ο Σωκράτης αναδιηγείται σε φίλους του τη συζήτηση που είχε με τον Χαρμίδη σχετικά με τη σωφροσύνη, μία από τις κυριότερες αρετές. Η ενότητα των αρετών. Η φιλοσοφία και οι νέοι. Η γνώση του καλού και του κακού ως προϋπόθεση της αληθινής ευτυχίας και επιτυχίας. Ο Πλάτων γεννήθηκε το 427 π.Χ., γόνος επιφανούς Αθηναϊκής οικογένειας. Έλαβε σπουδαία παιδεία και γνώρισε τα Ελληνικά φιλοσοφικά ρεύματα. Αυτό όμως που διαμόρφωσε καθοριστικά την ηθική και πνευματική του υπόσταση ήταν ο Σωκράτης, με τη ζωή, τη φιλοσοφία και τον θάνατό του. Ο μεγάλος φιλόσοφος ήταν αιτία να στραφεί ο νεαρός Πλάτων στη φιλοσοφία, και η Σωκρατική εννοιολογία αποτέλεσε βάση για τη δημιουργία της κατοπινής Πλατωνικής θεωρίας των Ιδεών. Ο Πλάτων ερμήνευσε βαθύτατα τον Σωκράτη ως άνθρωπο και διδάσκαλο, και αποτύπωσε την προσωπικότητά του σε πολλά έργα του. Ταξίδεψε στην Αίγυπτο, την Κυρήνη και τη Μεγάλη Ελλάδα, όπου προσπάθησε, χωρίς επιτυχία να εφαρμόσει τις πολιτικές αρχές του στην οργάνωση των Ελληνικών πόλεων της Σικελίας. Το 387 π.Χ. ίδρυσε στην Αθήνα την Ακαδημία, περίφημο κέντρο της φιλοσοφίας και των Μουσών, που διατηρήθηκε σχεδόν δέκα αιώνες, μέχρι τους χρόνους του Ιουστινιανού. Ο Πλάτων αφοσιώθηκε ως το θάνατό του (348 π.Χ) στη διδασκαλία και τη συγγραφή. Τα έργα του, που σώζονται όλα, ταξινόμησε ο Θράσυλλος σε εννέα τετραλογίες. Όλα σχεδόν ανήκουν στο είδος του διαλόγου, με το οποίο ο Πλάτων αναδείχτηκε, εκτός από κορυφαίος φιλόσοφος, αληθινός ποιητής.